Historia Szkoły Podstawowej nr 30 w Lublinie

 

Historia Szkoły Podstawowej nr 30 w Lublinie sięga drugiej połowy XIX wieku. W styczniu 1866 roku w podlubelskiej wsi Wrotków w wynajętym pokoju otworzono jednoklasową szkołę początkową, do której zapisało się dwadzieścioro dzieci. Liczba uczniów szybko rosła. W 1972 roku rozpoczęło naukę trzydzieścioro dzieci, a w roku 1886 zorganizowano już cztery oddziały, w których uczyło się siedemdziesiąt pięć osób.

Nauka odbywała się w języku rosyjskim. Uczniowie zdobywali umiejętności czytania, pisania, opowiadania, tabliczkę mnożenia, poznawali "Prawo Boże", a dziewczęta dodatkowo uczyły się zajęć kobiecych.

W 1902 roku szkoła istniała już jako wrotkowska gminna jednoczasowa szkoła początkowa. Budynek szkolny okazał się jednak zbyt mały, toteż od 1906 roku społeczeństwo gminy rozpoczęło zbiórkę pieniędzy na nową szkołę, którą zbudowano dzięki ofiarności i zaangażowaniu wrotkowian.

W latach 1915-16 szkołę przemianowano na dwuklasową. Zajęcia odbywały się w jednej sali lekcyjnej, chłopcy przebywali w szkole od godziny 900 - 1200, a dziewczęta od 1300 - 1600 po południu.

Od roku 1918, w wolnej już ojczyźnie, opiekę nad szkołą przejęło Ministerstwo Polskie, a program wzbogacono o takie przedmioty jak geografia i historia.

Kolejny awans to przemianowanie szkoły na trzyklasowa w 1923 roku.
W tymże roku przy szkole powstała Komisja Powszechnego Nauczania. Szkoła rozrastała się bardzo szybko, w 1926 roku liczyła już 215 ucziów.
W ramach pomocy szkole rodzice uczniów opodatkowali się dodatkowo,
w wyniku czego urządzono bibliotekę szkolną, założono sklepik oraz Szkolną Kasę Oszczędności. Na terenie szkoły działało też Koło Gospodyń Wiejskich. Dzięki zaangażowaniu społeczeństwa od września 1929 roku szkoła otrzymała status placówki pięcioklasowej, a w roku następnym jako nowy przedmiot język niemiecki. Warunki lokalowe pozostawiały wiele do życzenia, dlatego w 1932 roku postanowiono szkołę rozbudować. Modernizację zakończono
w 1937 roku.

Ważnym wydarzeniem było ufundowanie sztandaru. W dwudziestą rocznicę odzyskania niepodległości uczniowie po raz pierwszy udali się ze sztandarem szkolnym do kościoła. Poświęcenie sztandaru miało odbyć się we wrześniu 1939 roku. Wybuch II wojny światowej utrudnił pracę szkoły. 1.09.1939 roku w budynku szkolnym odbyła się mobilizacja. 24 września 1939 roku do Wrotkowa przybyły wojska niemieckie. Mimo okupacji niemieckiej zajęcia odbywały się prawie normalnie do roku 1941.
W kwietniu tego roku budynek szkolny został zajęty na kwatery dla wojska, pomimo tego w czerwcu promowano aż 181 uczniów, a pozostawiono na rok następny 57 uczniów.

Działania wojenne w 1944 roku doprowadziły do znacznego uszkodzenia obiektów szkolnych. 22 lipca 1944 roku do Wrotkowa weszły wojska radzieckie. Budynek szkolny poddano remontowi, który zakończono w 1949 roku. W latach pięćdziesiątych nauka odbywała się już systematycznie. Od września 1955 roku wieś Wrotków włączono do Lublina, a szkoła otrzymała numer 30. W latach 1956-60 dokonano kolejnego remontu budynku szkolnego. Wybudowano również drugi obiekt, który mieścił bibliotekę szkolną, gabinet lekarski, gabinet kierownika szkoły. Sala świetlicowa została wykorzystana na zajęcia wychowania fizycznego. Liczbę oddziałów powiększono do ośmiu. Do szkoły uczęszczało 270 uczniów.

W latach sześćdziesiątych dokonano dalszych modernizacji, wyposażono klasopracownie, zadbano o sprzęt techniczny. Nowym wyzwaniem dla społeczności Wrotkowa było rozpoczęcie w latach 1975-78 budowy osiedla mieszkaniowego im. Nałkowskich. W związku z jego postępującym rozwojem władze miejskie podjęły decyzję o budowie nowego budynku szkolnego. Trudna sytuacja lokalowa zmuszała dyrekcję do szukania połowicznych rozwiązań. Część dzieci z osiedla uczęszczała do szkół nr 2, 17, 40. Prace przy budowie nowej szkoły trwały trwały do roku 1982. 15 lutego 1982 roku do nowej szkoły przybyły wszystkie dzieci z osiedla - 1500 uczniów. Zaczął pracę półinternat oraz stołówka i biblioteka szkolna. Nauka trwała od
730 do 1855, mimo że zajęcia odbywały się w budynku "starej" i "nowej" szkoły. Lata osiemdziesiąte to okres szczególnie wytężonej pracy. Uzupełniono wyposażenie, zgromadzono pomoce dydaktyczne, uruchomiono pływalnię.

W zmienionej rzeczywistości lat dziewięćdziesiątych szkoła musi sobie radzić z wieloma problemami, zwracając się o pomoc do mieszkańców osiedla i sąsiadujących z nią instytucji. Nie wszystkie z nich udaje się rozwiązać od razu. Wymagają one od dyrekcji i nauczycieli ogromnego zaangażowania
i wysiłku. Wielu uczniów zostaje laureatami konkursów przedmiotowych, szczególnie wyróżniające osiągnięcia odnoszą uczestnicy znaczących zawodów sportowych o zasięgu ogólnopolskim i miejskim np. reprezentacja pod opieką Dariusza Firleja zajęła I miejsce na zawodach ogólnopolskich
w oryginalnej dyscyplinie sportowej "kanu-polo". Szkoła zajęła 6 miejsce
w Lublinie w łącznej klasyfikacji współzawodnictwa sportowego szkół podstawowych.

Rok szkolny 1996/97 to rok jubileuszowy naszej szkoły. Obchodziliśmy 130-lecie jej istnienia.

 

"Nauka może stać się dla dzieci ciekawa

i zajmująca, jeżeli będzie opromieniona

jasnym światłem myśli, uczuć twórczości,

piękna i zabawy."